MAMAPRAAT

VERVOLG BEVALLINGS VERHAAL

30-08-2015

Couveuze

Toen Milan in de couveuse bij de neonatologie lag gingen wij meteen naar hem toe. Het was wel even schrikken. Het is geen leuk zicht als je kindje die net geboren, is in de couveuse ligt, aan de slangetjes. Zijn hartslag en ademhaling werden in de gaten gehouden. Hij had ook nog vocht in zijn longetjes dus dat hoorde je ook goed.

Maar gelukkig was hij daar in goede handen en werd er goed op hem gelet.

Eenmaal in bed voelde ik mij opeens zo verschrikkelijk rot, ik hoorde in andere kamers allemaal baby’s huilen. Mijn hart brak en ik moest huilen waarom mogen hun wel op de kamer slapen en Milan niet?!

Geen keus

Wij hebben nog een paar uur bij hem gezeten en hem bewonderd. Helemaal in de wolken! Toch ook wel spannend of alles goed zal blijven gaan met hem. Daarna gingen we naar mijn kamer en ging ik even douchen.
Eenmaal in bed voelde ik mij opeens zo verschrikkelijk rot, ik hoorde in andere kamers allemaal baby’s huilen. Mijn hart brak en ik moest huilen. Waarom mogen andere babys wel op de kamer slapen en Milan niet?! Ik vond het niet eerlijk maar er was geen andere keus.

Na een nacht bijna niet geslapen te hebben en ‘s nachts ook nog twee keer langs te zijn geweest gingen wij weer naar hem toe. De nacht was goed verlopen het vocht was uit zijn longetjes dus hij ademde weer normaal.
Hij had lekker geslapen en zijn voeding via een sonde binnengekregen. Hij lag lekker op zijn buikje te slapen toen wij hem weer zagen. Wij mochten ‘s middags met hem gaan ‘kangoeroeën’. Daar bedoelen ze mee dat je bloot op bloot met je baby gaat zitten dat hij je hartslag en warmte voelt. Zo krijgen ze positieve energie binnen en bouw je meteen een band op met je kindje. We genoten er heel erg van eindelijk ons lieve jongetje bij ons!

Aankleden

De volgende dag mocht hij alweer uit de couveuse en in een warmte wiegje. Hij mocht zijn eigen kleertjes aan en dat was zo’n prettig gevoel! Daniel heeft zijn eerste luier verschoond en we mochten hem zelf aankleden. Wat was dat een gepriegel met zo’n klein mannetje. De eerste nacht in het warmte wiegje ging goed hij lag heerlijk als een prinsje in zijn troon.

De volgende dag ging het nog een stuk beter met hem. Hij dronk redelijk goed en zijn ademhaling en hartslag waren rustig. We genoten zo met zijn drietjes. Je moet er toch het beste van maken in het ziekenhuis. Toen kwam er ook al wat bezoek zoals mijn zusjes, broer, schoonouders etc. Zo trots waren wij om hem te laten zien! Wat een GE-WEL-DIG gevoel is dat toch dat je zo trots op je kindje kan zijn.

De dag er na was Daniel jarig en op die dag ging het nog beter met hem! We hebben hem voor het eerst in bad gedaan. (Wat nog wel onwennig was!) Zo konden wij alvast goed oefenen voor thuis. We genoten extra van deze dag want mijn man moest de volgende dag gaan werken.

Steeds meer kracht

De eerste dag ‘alleen’ met Milan. Het was een beetje onwennig maar ik had gelukkig genoeg hulp. Quality time met mijn zoontje was zo fijn; lekker knuffelen en natuurlijk veel foto’s maken voor papa! Het drinken ging ook de goede kant op en zo kreeg hij steeds meer kracht. Hij had steeds minder voeding via de sonde nodig.

De volgende dag mocht hij uit de warmte wieg en van de apparatuur af. Het was spannend hoe hij het zou doen, maar hij deed het super goed! Hij hield zichzelf warm doordat hij een stuk sterker was geworden. Wat een geweldig nieuws! Het drinken ging nog steeds niet helemaal goed maar hij kwam er wel. Wij moesten gewoon geduld hebben. Als hij op zijn geboortegewicht zou zitten en goed dronk mocht hij mee naar huis.

Naar huis

Na 14 dagen in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht hij naar huis! We waren zo blij! Eindelijk ons lieve schurkje mee naar huis. We konden niet wachten. We hadden nog recht op drie dagen kraamhulp. Daar was ik wel blij mee want thuis is anders als in het ziekenhuis. Eenmaal thuis aangekomen kwam alles er even uit bij mij. Ik moest alles even een plekje geven want het was toch wel heftig wat er allemaal was gebeurd. Maar gelukkig is alles goed gekomen en hebben wij het de eerste maand lekker rustig aan gedaan. Voor Milan moesten wij met visite heel erg rustig aan doen omdat hij anders teveel prikkels zou krijgen. Langzaam opbouwen.

En nu is het een super sterk en vrolijk kereltje. We zijn zo trots op hem! Je ziet er niks meer van dat hij te vroeg geboren is.

Liefs, Linsey

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *