MAMAPRAAT

BLOED PRIKKEN?!

Milan heeft vandaag voor het eerst bloed geprikt. Spannend hoe zou hij reageren en zou hij in paniek raken?

Sinds Milan naar school gaat krijgt zijn weerstand flink wat te voorduren. Je voorkomt niet dat er kindjes rondom hem elkaar aansteken. Hoewel we van veel ouders al wel hoorde dat je kindje vaker ziek is als ze naar school gaan is hij de laatste tijd wel erg vaak ziek en moe.

Hij heeft regelmatig oorontsteking en is vaak verkouden. Dit viel telkens op als wij met hem hadden gezwommen in het zwembad of als hij naar de peutergroep was geweest. Daarom hebben we maar weer een afspraak gemaakt bij de huisarts. De huisarts gaf ook al aan dat de oorontsteking wel erg vaak terug kwam. Inmiddels hadden wij een lijstje gemaakt met punten die wel erg vaak terugkwamen. Hierop besloot de dokter om voor de zekerheid bloed te laten prikken.

Het is zover!

Mijn man is met Milan naar het ziekenhuis geweest om bloed te prikken. Ik voelde mij er te gespannen voor dat ik bang was dat hij dit zou merken. Daarom ben ik niet meegegaan. Mijn man is vaak rustiger in dit soort situaties.

Dus mama’s mocht je ook te gespannen zijn of heb je moeite om je kindje pijn te zien hebben wacht dan even in de wachtkamer of blijf thuis. Zodat als hij/zij thuiskomt mama voor je kindje klaarstaat.

Hoe gaat het in zijn werk?

Milan mocht zijn jasje uit doen en bij papa op schoot gaan zitten. De assistente vroeg of het de eerste keer was. Bloed is er al eerder afgenomen, maar dat kan Milan zich niet herinneren omdat Milan nog baby was. Milan was gelukkig ook niet bang omdat het niet bekend is voor hem om bloed te prikken.

Dit heeft wel in het voordeel gewerkt omdat hij alles uiterst interessant vond. De assistente was heel erg lief voor Milan en vertelde steeds aan hem wat ze ging doen. Zijn armpje werd met het bandje vastgezet om de aders makkelijker te vinden. Al snel had ze een goeie ader gevonden en de naald ging erin.

Op dat moment was Milan een beetje aan het mopperen, hij was niet in paniek en moest ook niet huilen. Eigenlijk ging het heel erg goed en hield hij zich rustig. Hij keek ook hoe alles ging. Het bloed stroomde niet snel genoeg dus de assistente moest de naald een beetje bewegen. Zo liepen de twee buisjes vol.

De naald mocht eruit en Milan mocht een stoere pleister uitkiezen. Vervolgens werd hij beloond met een ballon en mocht hij een speeltje uitzoeken. Tijdens het opblazen van de ballon was Milan het alweer vergeten en was hij weer super vrolijk.

TIPS

  • Laat je angst niet merken aan je kindje en blijf rustig.
  • Word vooral niet boos want het is geen straf.
  • Vertel van tevoren wat er gaat gebeuren. Heb het na het prikken er ook nog over met je kindje.
  • Beloon hem met iets om zijn gedachte af te leiden.
  • Ga naar het ziekenhuis, in ons geval hanteerde ons ziekenhuis de regel dat kinderen onder de twaalf voor mochten.

Binnenkort meer over de uitslag.

Liefs, Linsey

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *